Keşişleme

keşişlerle bozdum akdimi
benim yalnızlığım kimsenin tanrısı olmamalı

bir ayet bekliyor bütün çetrefilli işler
bir ayet ve henüz tuzla pişmemiş yaralı bir peygamber
yanılgımın kadim tarihine sunak oluyor cümle kadran
akrebin yakamdan tutup yelkovana peşkeşi beni
kendini yola panzehir diye döküyor insan

keşişler bana akdimle yanaşıyor
cesedimin kasıkları sızlıyor ceza meydanlarında
tutunarak ve tüm kutsal kitabelerde
cinsimden bahsediyor cismimi kuşatan
sulhun cenki öpmediği meydanları okşarken kanım
kendini yoka var kadar yakıştırıyor insan

keşişler beni akdi bozmakla korkutuyor
çoğalarak ve ben bütün eksik parçalarımı
topluyorum peygamber kıssalarından
kurdun ulumadığı geceye de yemin olsun
kendini yola menzil diye örüyor insan

nûn