Dudaklarım beynime yetişemiyor

Ondandır suskunluğum…
Hani çok şey söylemek istersin de,
Gider gider gelir boğazının içerisinde…
Hani beyninde bir yıĝın kelimeler toplanır gelir de…
Bir cümle kurmaz kuramaz.
Hani dudakların raks eder gibi bir açılır,bir kapanır da…
Bir türlü planladığını koyamaz gün yüzüne…
Dudaklarım beynime yetişemiyor…
Bu yüzden mahlas isimler bulur,harfler,kelimeler…
Ne yapsın garibim,beyne yetisene aşkolsun…
Aşkolsun da bidolu çıkan düşünceleri koysan sıraya da,
Resmi geçit gibi herkes alsa yerini…
Dudaklarım beynime yetişemiyor…
Huzur sokağında topladıklarına huzur…
Mutluluk sokağında topladıklarında mutluluk …
Öfke sokağında topladıklarına öfke diyorum sadece…
Oysa ne çok söylenecek sözler var da;
öfke,mutluluk,huzur diye tek kalemde toplayıverdim…
Dudaklarım beynime yetişemiyor…
beynimde öylesine bidolu hareket var ki…
Tevbe derken Rabb
Aff derken günah
Hakk derken hakyemişlik
Emek derken, hakyemişlik,
Emek derken, boşuna yotulmak…
Vefa derken, jelâtini hiç açılmayan tavanarasında ki mücevher gelir aklıma…
Dudaklarım beynime yetişemiyor…
Susmayan
Pusmayan
Dinmeyen
Dönmeyen
Kanmayan
Sönmeyen
Beynime yetişmiyor dudaklarım.
Dudaklarım beynime yetişmiyor

İclalgül Gölgeli