Virgül

“Virgül”
En çok kullandığım…
Hayatın satırlarını araladığınızda çok görürsünüz;
Bir nefes alımı gibi…
Bir miktar beklemek…
“Buraya bir şey daha koyacağım” demek…
Olayı bitirmemektir; virgül…
“Biraz sonra geleceğim” demektir..
Ekledim seni demektir…
Unutmamaktır,
Kaybolmamaktır…
Kaybetmemektir…

Bazen insanın nokta koyası gelir,
Koyarsın da hatta;
Ama o “nokta” senin canını sıkar;
Gece yarısı uyanır, o noktaya bir kuyruk takar, virgülleştirir, rahat bir şekilde uyursun.
Nokta kararlılıktır, güzel bir duruşu vardır;
Netliktir, saygınlıktır, değerdir…
Lâkin bazen acele karardır,
Bazen geri dönülmeyecek harekettir…
Virgülde bir yumuşaklık vardır…
Sabırdır…
Bir bekleme sürecidir…
Bir fırsat verme ve fırsat bulmadır…
Kırkına kadar çok kullanmazsın;
Ani kararlar verir, çok nokta koyarsın…

Olgunlaştıkça, yaş aldıkça daha çok virgülün oluşur satır aralarında…
İşte; son zamanlarda virgül olmayı ve virgül koymayı daha çok yapıyorum…
Hani sevmesem de, hoşuma gitmese de yapıyorum…
Çünkü; şundan sonra koyacağım noktalara artık kuyruk takamam diyorum…
Nokta koymak kolay.

Virgül, arifliktir.
Virgül, fedakarlıktır.
Virgül, vazgeçmektir.
Virgül, vazgeçememektir.
Virgül, bu senin hakkın demektir.
Virgül, özür dilemektir.
Virgül, anlamaya çalışmaktır.
Virgül, bir nefes almaktır.
Virgül, hoş görmektir.
Virgül, sabrediyorum demektir.
Virgül, olmasa da olur demektir.
Virgül, haydi yeniden demektir.
Virgül, gözünün içine baka baka ben bunları biliyorum; ama deyip, üstünü çizmektir…
Virgül, her şeye rağmen demektir.
Virgül, nokta koymadan bir daha düşünmektir.

Hayatı topladım bir kitap yaptım;
Sanma ki unuttum, bir virgül yaptım…
Nokta.

İclâlgül Gölgeli