Kur’an’lı Hutbe

Yeterince bekledim. Ertesi gün oldu ve düşüncelerim keskinleşti. Artık dünkü cuma hutbesinin (4 Kasım 2022) nasıl bir şey (Kelimem net aslında ama şey diyerek belirsizleştirdim ben de sizin gibi.) olduğunu söylemek istiyorum.

Şiir gibi! O mon dieu!

Kur’an temalı bir şiir yazılabileceğini hep düşünürdüm ama yapmak aklıma gelmemişti. Bravo!

İlk paragraf tam bir şiirdi.

Eksiksiz bir şiir. Bir şeyi belirsiz hale getirmek için şiir yazarlar, bilirim.

Kur’an’ı romantik bir tasvirin içine hapsetmek kimin fikriyse tebrik ederim.

Öyle bir tanımlamış ki Kur’an’ı, duyanlarda bir coşku meydana getirmek istemiş. Hayır, hayır, hayır…

Onu okuyacak olanları hesaba katmamış. Ne acemice bir iş çıkarmış.

Hutbeyi öyle okumalıydı ki okuyacak olan, şiirin muhteşemliği açığa çıkmalıydı.

Alın elinize hutbeyi ve ilk iki paragrafı Serdar Tuncer, İbrahim Sadri, Uğur Işılak, Dursun Ali Erzincanlı gibi okumayı deneyin…

Mutheşem! Muhteşem!

İşte böyle! O hutbeyi yazan adam bu hayalle yazdı muhtemelen.

Altta Reza Vali’ye ait bir keman konçertosu… O mon dieu!

Öyle edebi bir üslupla anlattı ki bize hutbe Kur’an’ı… (Cümleleri devirirseniz şiire yaklaştınız demektir.) Mest olduk.

Hatta ortadaki paragrafta şöyle dedi “Kur’an-ı Kerim’i okuyan Müslüman…” yani, illa biriniz okuyacaksınız, öyle değil mi? Ne kadar romantik bir kitap olduğunu bu satırlardan sonra anlamamızı istedi. Genç İslamcı aşıklarımızın kalp kırıklıklarını ayetlerle anlattıkları yanında çok yavan kaldı. Bravo!

Sonraki paragrafta “Kur’an-ı Kerim ile bağlarımızı diri tutalım.

Okuduğumuz ayetlerin anlamlarını da öğrenmeye

çalışalım.” dedi. Arapçasını öğretmek için milyonlarca lira harcayan bir kurum bağımızı diri tutmamız ve anlamını öğrenmemiz için bizi kendi halimize bırakıverdi. Hemen sonraki cümlesi ise çocuklarımızın tam öğrenemediği Arapça okunuşunu unutmaması idi. En önemli kısmı da zaten burası değil mi? O kadar yatırım yapıldı bunun için.

Bu kadar.

Tebrik ediyorum.

Kur’an’ın önemine dair şiir gibi bir hutbe olmuş.

Ben de bir şeyi saklamak istesem şiirin içine gömerim.

Ben de bir yerlerden çekinsem ve iki tarafı memnun etmek istesem, ne şiş yansın ne kebap desem böyle yaparım. Ben de “Bakın arada Kur’an diyorum” diye birilerinin gözüne sokmak istesem tam böyle yaparım. Böylece efendilerimi kızdırmamış olurum.

Tekrar tebrik ediyorum.

Hem insanlara Kur’an’dan bahsettiniz hem de hiç kimseyi kızdırmadınız.

Mustafa UYSAL