Mesrur

Bazen çooo..k yorulursun.
Kendini yağmurlardan korumaktan yorulmuşsundur ve artık ıslana ıslana eve dönüyorsundur.
Sıcak bir yuvaya…
Islanıyor olmanı umursamadan yürüyorsundur çünkü artık koşacak gücün de kalmamıştır…
Tek derdin devam etmektir; yürümeye, nefes almaya, ha gayret, biraz daha demeye…
O an aklında hiçbir şey yoktur.
İnsanlar yoktur aklında, sana söyledikleri, bakışları, onlara karşı yaptıkların yoktur..
Çünkü o an yorulduğun tek şey ıslanmak değildir. Üstüne düşen her yağmur tanesinin içerisinde binbir pişmanlıklarının ağırlığı vardır ve seni asıl yoran da budur.
Halbuki, halbuki yaşamak…
Yaşamak o kadar güzelken yazıyorum bu satırları, her gün nefes almaya aşıkken, annemin her bakışında hayat bulurken, yoldan geçen kişilerle ses çıkarmadan samimi muhabbetlerime her gün bir yenisi eklenirken yazıyorum…
Ve insanların, hayatlarındaki sadece olumsuz düşlere yer verdiğini görerek yazıyorum.
Pişmanlığın olmuş olabilir o damlalar sağanak da olabilir fakat güneşli günler gelmeyecek miydi?
Niçindi bu umutsuzluk?
Her karanlığın sahiden bir aydınlığı yok muydu?
Bence insanların en zevk alması gereken şey de hatalarıdır.
Çünkü akıllı insanlar hatalarında ısrarcı olmaz ve onların sadece birkereye mahsus olduğunu bilerek yaparlar.
O bir kere kelimesi sizleri de cezbetmiyor mu?
O hatayı sadece bir kere yaşayacaksınız ve bırakın da kendiniz, şu kısa yaşam diliminiz içerisinde yaptığınız hatalardan bile bir çocuk misali mutlu olabilsin.
Ve varsın hatanızın dönüşü olmasın. Çünkü o hataların hayatınızdaki asıl payı belki aldığınız doğru kararlardan bile büyüktür.
Ve görün karşınızdaki insan sizi affedebiliyor mu? İçinizdeki o çocuğa verebiliyor mu?
Ya da sevginize verebiliyor mu?
Bugün kendinize bir iyilik yapın ve yaptığınız hatadan dolayı gülümseyin:)
Ve küçükken de şu an da bile yaptığınız hataları her koşulda affeden annenize kocamann sarılın…
Güzel günlere olan inanç ve sevgiyle hoşçakalın ?

Ravza Demirer