Dünyanın En Güzel Kızına…

Bir Rachel vardı bilir misiniz?
Biz burada birbirimizi tekfir ederken,
Biz burada birbirimizi yerken, Amerika’dan, evinden, ana-babasından, gençliğinden, malından, mülkünden, geçip Filistin’deki direnişe dahil olan 23 yaşında bir genç kız…

Ne İslam’ın şartını bilirdi, ne İman’ın…
Ne mezhebi vardı, ne cemaati…
Müslüman bile değildi.

Belki bizim gibi müslüman olsa, o da bizim gibi rahat rahat evinde oturur, bizim gibi inanmayanları cehennemlik ilan edebilirdi. Fakat O, dayanamamıştı zulme…

İsrail askerleri buldozer ile gelmişti işgale fakat bu kez evini yıkmak istedikleri Filistinli aile yalnız değildi. Rachel, kendini siper etti buldozer’in önüne ve oracıkta canını teslim etti. Acımadan ve gözlerini kırpmadan katlettiler Rachel’i…

Ne yanında durabildik ne de arkanda saf tutabildik Rachel. Biz kendi kavgamızdan seni fark edemedik…

Şimdi doğum günün vesilesi ile resmini yayınladığımda yine içim dolacak ve aklımdan çıkmadığın anlara başka ortaklar, başka şahitler katacağım… Seni bilmeyenlerin seni tanıması adına. Seni bilmeden ahkam kesenlere bir ibret olması için belki de…

Birileri çıkıp “Müslüman bile olmayan, başı açık bu kıza nasıl “şehid” dersin?” diye bir polemik çıkmasın diye ben sana “İnsanlık Şehidi” bile diyememenin ezikliğiyle yazıyorum. Çünkü bizim topraklarda bu şekilde inanılıyor maalesef:
“Sen kafirsin, biz Müslüman!!!…”,
“Sen cehennemliksin, biz cennetlik…”
Neyse tamam sustum…

Biliyor musun?
Kızıma senin adını verdim…
Unutulmayasın diye Rachel,
Ruhun şad olsun…

Senden sonra da çok bir şey değişmedi;
yine çocuklar ölüyor, anneler ağlıyor…
Yeryüzünde yine savaş, yine zulüm, yine işgal var…