Hayat dedigimiz şey!

0
274

Biriktirdiğimiz ve edindiğimiz acı ve tatlı hatıraların toplamıdır.
.
Bir ömür içinde akılda kalanda bunlardan fazlası değildir.
.
Ömür dediğimiz şey insanın azar azar kendisini bitirmesinden başka bir şey de değildir. Her birimizin koşucu olduğu bu maratonda önümüze koyduğumuz hedefleri yakalama arzusunda karşımıza bir çok üstünden atlamamız gereken engeller çıkar. Kimimiz ilk engelde yere düşer iken bir diğerimiz bir başka engelde düşer bir diğerimiz de hedeflerini gerçekleştirmede tüm engelleri birer birer aşar ve amaçladığına ulaşır.
.
İşte tüm sevinçlerimiz, mutluluklarımız, hüzünlerimiz ve acılarımızı bu zorlu maratonda yaşarız. Kendimize amaç ve hedef edindiğimiz her birimiz için değişir ama sıklıkla kariyer edinmek, o kariyerde başarılı olup saygı görmek, zenginleşmek, bununla sahip olabileceğimiz metaları çoğaltmak, güzel bir evlilik yapmak ve rahat bir hayat yaşamak, toplum içinde saygınlık göreceğimiz meziyetler, hünerler geliştirmek, yabancı dil bilmek, dünyayı gezmek ,seyahat etmek, çok kitap okumak, mal servet biriktirmek, kitlelerin önünde olmak vs gibi.
Sonrada ölürüz!
.
Tüm birikimlerimiz sıfırlanır ve hayat içinde edindiğimiz farklılıklar ve öne çıkmalar, imtiyaz kullanmalar kendimiz ile götüreceğimiz bir kefenle son bulur ve toprak altında ne zekamızın ne zenginliğimizin ne aptallığımızın bir değeri kalmaz.
.
İçimizden çok azı öldükten sonrada anılır. Ama lanet ile ama sevgi ve saygı ile. İşte geriye bıraktığımız miras bu olur. Ama bunlardan bizim için ne düşünülüp söylendiğinden artık haberimiz olmaz.
.
İhtiyaçlarımız vardır ve bunları satın alırız, bunu para vererek yaptığımızı sanırız ama gerçekte tüm ödemelerimizi zaman ile yaparız. Para bizim zamanımızın metalaştırılmasıdır. Biz zamanı yer, zamanı giyer, zamanı harcarız. İşte bu zamanı iyi kullanmalı ve bunu sevdiklerimiz ile paylaşmalı, dışarıda yaşadığımız sorunları eve taşımamalı, bunun ile kendimizi sorun yumağı haline getirmemeli, kendi sorunlarımız içinde sevdiklerimizi de boğmamalıyız. Düne kadar hayatımızda yanı başımızda olanların bir çoğu yok bugün, dün hayatımızda olmayanların ise bu gün bir çoğu var. İşte biz tam bu ikisinin ortasında yaşarız. Sevdiklerimize sevgi sözcüklerini ertelemeyelim, onları ne kadar çok sevdiğimizi her zaman söylemekten çekinmeyelim, aksi halde hayatımız hep yapamadıklarımızın, söyleyemediklerimizin pişmanlığı ve keşkeleri ile geçer. Ve keşkelerle hayata veda ederiz.
.
Bir çok şeyi telafi etmenin imkanı var. Ama zamanın yok! O geri gelmez. Sevgiyi ertelemeyin onu gücünüz yettiğince yayın.
.
Ramazan Tevhid